پایز . به تالانی بردی!

له سه ر به فر ناوتم نووسی

هه تاو . غه رقی ئاوی کردی !

له سه ر ورده خیزی به ستین ناوتم نووسی

ده ریا هه لچوو

ئو سه واری لی نه هیشتی !

له ده فته ری شیعره کانما ناوتم نووسی

وه کوو شیعر بوویه نه مر

ئیتر هه رگیز نه یانتوانی بتسرنه وه

ئاو و ئاگر!

روی برگ اسم تو نوشتم

پاییز  تو را دزدید!

روی برف اسم تو نوشتم

آفتاب تو را غرق در آب کرد!

روی شن های ساحل اسم تو نوشتم

دریا آشفته شد و

اثری ازت نذاشت !

در دفتر شیعرهایم اسم تو نوشتم

مثل شعر  ماندنی شدی

دیگر هرگز نتونستن پاکت کنن

آب و آتش !

پيشكش به كاني    

نه از رفتن نه از ماندن....سكوتي بي صدا داري سكوتت معني مهر است يا نفرت نمي دانم لبت آهسته مي جنبد صدايي در نمي آيد همين نجواي تو مهراست يا نفرت نمي دانم نه در قهري نه در صلحي كمي بي اعتنايي تو چنين بي اعتنايي معني مهراست يا نفرت نمي دانم نمي خواهد بگويي قلب تو قصد سفر دارد نماندن معني مهر است يا نفرت نمي دانم تو رفتي من در اينجا زخمي يك درد ديرينه خراشم حاصل مهراست يا نفرت نمي دانم شكاندي قلب من را بي صدا خاموش و پنهاني شكاندن معني مهر است يا نفرت نمي دانم

کاش میشد عشق رو به معنای واقعی  بفهمیم و درک کنیم هر نگاهی هر لبخندی هر اغوشی نشونه عشق نیست بلکه اگه یکی تونست تورو اینجوری دوست داشته باشه اونوقته که دیگه جای شک نمیزاره

هنگامي كه به آسمان آرام و خاموش شب تنهايي نگريستم
خزيدن امواج اقيانوس عشق را در ميان رگ هايم احساس كردم
عشقي به مسافت راه بي نهايت !!!
عشقي به لطافت خارهاي بيابان !!!
عشقي به زبري گلبرگ هاي گل سرخ !!!
عشقي به جاي قدم هاي روي ساحل موج زده !!!
خدايا به دستان سرد من بنگر كه قادر به نوازش چهره ات نشده است...
خدايا به پاهاي بي تابم نگاه كن كه توان رسيدن به تو را ديگر ندارد...
خدايا به چشمانم نگاهي بينداز كه از كثيفي دنياي بي وفايي تاريك شده...
خدايا پاروي شكسته قايق خيالم را بنگر كه در پي رسيدن به تو از خاري خرد شده...
خدايا گم شده ام... كاش دستان مهربانت را به من مي دادي تا با هم بر روي ساحل روياها بازقدم برداريم

من در کجای زندگی ایستاده ام؟

من که در کوچه پس کوچه های شهر انتظار گم شده ام در کجای زندگی ایستاده ام؟

من که با کور سوی فانوس قدیمی ام به روشنی دل بسته ام کجا ایستاده ام؟

من که در کوله بار سفرم جز عشق نبود کجا ایستاده ام؟

بر بلندای آسمان اندوه ویا در اعماق دریای غم؟کجا ایستاده ام؟

با توام.......

با تو که امروز نیستی ودیروز تنها تو بودی

با تو که خلاصه ی زندگی گم شده ام شدی و سنگینی کوله بارم

با تو که اول عشق هایم بودی.....و پایانش

تو بگو.....تو بگو من کجای زندگی ایستاده ام؟؟؟

در جزيره اي زيبا تمام حواس زندگي مي كردند:

شادي، غم، غرور عشق و ...روزي خبر رسيد به زود ي جزيره به زير اب خواهد رفت.

همه ي ساكنان ان قايق هایشان را اماده و جزيره را ترك كردند.اما عشق خواست تا اخرين لجظه بماند،چون او عاشق جزيره بود.

وقتي جزيره به زير اب فرو مي رفت

عشق از ثروت كه با قايقي باشكوه جزيره را ترك مي كرد كمك خواست و به او گفت: ((ايا مي توانم با تو همسفر شوم؟))

ثروت گفت: (( نه من مقدار زيادي طلا و نقره داخل قايقم هست و ديگر جايي براي تو وجود ندارد.))

پس عشق ار غرور كه با يك كرجي زيبا راهي مكان امني بود كمك خواست.

غرور گفت:((نه نمي توانم تو را با خودم ببرم چون تمام بدنت خيس و كثيف شده و قايق زيباي مرا كثيف خواهي كرد.))

غم در نزديكي عشق بود پس عشق به او گفت:((اجازه بده تا من با تو بيايم.))

غم با صدايي حزن الود گفت:((اه عشق من خيلي ناراحتم و احتياج دارم تا تنها باشم.))

عشق اين بار به سراغ شادي رفت و از او كمك خواست اما شادي انقدر غرق در شادي وهيجان بود كه صداي عشق را نشنيد.

اب هر لحظه بالاو بالا تر مي امد وعشقديگر نااميد شده بودكه ناگهان صدايي سالخورده گفت:((بيا عشق من تو ار خواهم برد.))عشق انقدر خوشحال شد كه يادش رفت نام پيرمرد را بپرسد و به سرعت درون قايق پريد و جزيره را ترك كرد.

وقتي به خشكي رسيدند پيرمرد به راه خود رقت و عشق تاز ه متوجه شد كسي كه جانش را نجات داده بود چقدر بر گردنش حق دارد.

عشق نزد علم كه مشغول حل مساله اي روي شن هاي ساحل بود رفت واز او پرسيد:((ان پيرمرد كه بود؟))علم پاسخ داد:((زمان))

عشق با تعجب گفت:(( زمان؟اما چرا او به من كمك كرد؟))

علم لبخندي خردمندانه زد و گفت:((زيرا تنها زمان قادر به درك عظمت عشق است))

تنها گذر زمان است که می تواند ثابت کند یک عشق چقدر واقعی و حقیقی است

عشق یعنی خارها هم گل کنند 
     عشق یعنی تو بسوزانی مرا
              عشق یعنی سایه بانم من تو را 
                      عشق یعنی بشکنی قلب مرا 
                            عشق یعنی می پرستم من تو را 
                                  عشق یعنی آن نخستین حرفها 
                                          عشق یعنی در میان برفها 
                                                عشق یعنی یاد آن روز نخست 
                                                       عشق یعنی هر چه در آن یاد توست 
                                                 عشق یعنی تک درختی در کویر 
                                         عشق یعنی عاشقانی سر به زیر 
                                 عشق یعنی بگذری از هفت خان 
                       عشق یعنی آرش و تیر و کمان

اميدوارم که عيد خوبي رو گذرونده باشيد و اين سال همراه با موفقيت و سلامتي براي همه باشه
من چند وقتي بود اصلا نميتونستم به اينترنت سر بزنم چه برسه به اينکه وبلاگمو آپ کنم
در هر صورت دوست دارم اولين پست رو در مورد عيد بگم و خاطراتي که توي اين عيد داشتيم

هر انساني به واقع دو انسان است يكي آنكه در تاريكي بيدار است و ديگري آنكه            

زندگی شاید همین باشد ...

یک فریب ساده و کوچک آن هم از دست عزیزی که تو دنیا را

جز برای او و جز با او نمی خواهی ...

من گمانم زندگی همین باشد ....

اسکله ی ناز چشات      

کاری دارم 

                                         یه قایقم

تو ساعته یه ربع به عشق

  عقربه ی دقایقم    

گرمی دستای تو رو

                                                  به صدتا دنیا نمی دم                                          

هر وقت که یارم تو بودی

                                                         بی کسیو نفهمیدم                                   

تو بند دل

                                                               سلول عشق

                                       حبس نگاتو می کشم                  

 ولی بازم رو میله ها ش      

                                                                        عکس چشاتو می کشم

آی قصه ی بی سر و ته

                                                                             شعر بدون قافیه            

برای مرگ این پسر

                                                                                       نبودن تو کافیه